ေအာင္မ်ိဳးထြန္း Blog မွ ၾကိဳဆိုပါ၏။

ရင္ခြင္စစ္တမ္း
Sunday, October 5th, 2008


ရွင္သန္ၿခင္းရဲ ့ ဖြင့္ဆိုခ်က္

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေမြးေန ့ၿဖစ္ပါေစ။ (၁၇ ဇူလိုင္ ၂၀၀၈ နံနက္ ရး၃၃)

၂၂ ႏွစ္ေၿမာက္ပန္းခ်ီကားမွာ အလွပဆံုး စုတ္ခ်က္တစ္ခုၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

တစ္ေန ့လံုး ေမႊးပ်ံ ့ေနေသာ ပန္းရနံ ့မ်ား၏ လက္ဆတ္မႈသည္ အရာတိုင္းဆီသို ့ဦးတည္လိမ့္မည္။



အေရးၾကီးဆံုးအဟာရ

မုန္ ့ေတြ၀ယ္လာတာ။ ည ၈နာရီေလာက္အေဆာင္လာခဲ့ေလ။ (၁၈ ၿသဂုတ္ ၂၀၀၈ ေန ့လည္ ၁း၄၂)

မေမွ်ာ္လင့္တဲ ့ေပ်ာ္စရာေတြကို မမက မထင္မွတ္ပဲ ပစ္ခ်ခဲ့တာကိုး။ မိုးမၿမင္ေလမၿမင္နဲ ့လူတိုင္းကိုုၿပံဳးၿပၿဖစ္ခဲ့တယ္။

တြယ္တာမႈဆိုသည္မွာ အခ်ိန္ကာလႏွင္ ့တို္က္ရိုက္အခ်ိဳးမက်ေၾကာင္း ေတြ ့ၿမင္ၾကရမည္။ ခ်စ္ဖြယ္ေသာမ်က္၀န္းသည္သာလွ်င္ ယင္းတို ့၏အေၾကာင္းခံၿဖစ္ရမည္။



လိုအပ္ေသာ စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာမႈ

စာထဲေသေသခ်ာခ်ာ အာရံုစို္က္ေနာ္။ တၿခားဘာမွ မစဥ္းစားနဲ ့။ ပင္ပန္းတာကို သည္းခံလိုက္။

(၈ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၈ ေန ့လည္ ၁း၅၇)

ကိုင္ဇာကေတာ့ ဓူ၀ံၾကယ္ကို ေတာင္ဘက္ေရႊ ့မယ္တဲ ့။ ၿဖစ္ႏိုင္မၿဖစ္ႏုိင္ဆိုတာ ဒီေနရာမွာ အေရးမၾကီးပါဘူး။

ေလာကၾကီးကိုရင္ဆိုင္ရန္ ရတနာေက်ာက္စီဓါးကို ဘုရားသခင္ေပးရန္ ေမ့ေလ်ာ ့ေနခဲ့၏။ သို ့ေသာ္ယင္းဓါးထက္ အစြမ္းထက္ေသာ ခ်စ္ၿခင္းတရားကို အမွတ္တမဲ ့ထားရစ္ခဲ့၏။



ႏြမ္းလ်ေနခ်ိန္မ်ား

လာၿဖစ္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူး။ လာၿဖစ္ရင္ေတာ့ဖုနး္ဆက္လိုက္မယ္ေလ။ ေမွ်ာ္ေတာ့မေနနဲ ့။ စာမွန္မွန္က်က္ေနာ္။

(၁၈ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၈ ညေန၆း၄၁)

မနက္ပိုင္း အေ၀းေၿပးကားေတြ ၀င္လာရင္ ဘယ္လိုမွမၿဖစ္ႏိုင္မွန္းသိေပမယ္ ့လည္တဆန္ ့ဆန္ ့နဲ ့ၾကည့္မိတုန္းပဲ။

သင္အမွတ္တမဲ ့က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ လစ္လ်ဴရႈၿခင္းမွ အလြမ္းမ်ားေ၀ဆာစြာသီးပြင့္ေနသည္ကုိ ေတြ ့ၿမင္ရလိမ့္မည္။ သင္အနား ေရာက္လာေသာအခါတြင္မူ ရုတ္တရက္ေၾကြက်ရလိမ့္မည္။



အေမွာင္တိုက္(သို ့မဟုတ္) မီးစာကုန္ေသာအိပ္မက္

တစ္ေယာက္တည္းလား။ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ။ ဒီမွာေတာ့ႏွစ္ေယာက္ၿဖစ္သြားၿပီ။ မံုရြာေရာက္တဲ့အခါ မိတ္ဆက္ေပးမယ္ေလ။ (၂၁ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၈ ညေန ၄း၃၇)

ဟန္ေဆာင္တာနဲ ့ ၿမိဳသိပ္ရတာေတြကို ဘယ္သူသင္ေပးလုိ ့ငါတတ္ခဲ့ပါလိမ့္။ ဘာလို ့ကေလးတစ္ေယာက္လုိ လိုခ်င္တာကိုပူဆာဖို ့ေၾကာက္ရြ ့ံေနခဲ့တာလဲ။

ေလာင္ကြၽမ္းစြာေတာက္ပၿပီးခ်ိန္တြင္ သင္သည္ၿပာမႈန္ ့မ်ားႏွင့္အတူ ေပ်ာက္ကြယ္ရလိမ့္မည္။ သို ့ေသာ္ ထိုအလင္းေရာင္ၿဖင္ ့အၿခားသူတို ့ေပ်ာ္ရႊင္ၾကလိမ့္မည္။



အမွန္တရား ၊ သဘာ၀ႏွင္ ့ ခြဲခြာၿခင္း

ေနာက္ဆို မ မက္ေဆ့မပို ့ေတာ့ဘူးေနာ္။ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနလို ့။ (၂၅ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၈ မနက္ ၁၀း၃၆)

ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးသား၊ေက်နပ္ၿပီးသားပါ။ မ ကိုသတိရလုိက္တာလို ့ လိပ္ၿပာလံုလံုနဲ ့ေၿပာဖို ့ ဘယ္အခ်ိန္အထိ ၿပန္ေစာင့္ရဦးမွာလည္း။ ဒီဘ၀နဲ ့ေရာ လံုေလာက္ပါ့မလား။

တစ္ပါးသူနမ္းမည့္ ပါးၿပင္အတြက္ ရွင္သန္ခဲ့ေသာ သနပ္ခါးပင္မ်ားအေၾကာင္းကို သင့္မိတ္ေဆြတစ္ဦးအား ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ သေဘာမ်ိဳးၿဖစ္ေစ ေၿပာၿပခဲ့ေစလုိသည္။

ေသာင္ၿပင္မဲ့ကမ္း
Friday, August 8th, 2008

ေၿဖာင့္စင္းက်ဆံႏြယ္မ်ား

မထီတရီ အၿပံဳးတစ္ခုမွ သြားတက္ကေလး

ဒီေန ့ငါအမွန္နဲ ့လြဲတယ္။......။



ေရတံခြန္စီးက်သလိုမ်ိဳး စကားသံတစ္ခု

ေၿကြၿပားေပၚက ေဒါက္ဖိနပ္သံ

ဒီေန ့ငါအမွန္နဲ ့လြဲတယ္။.....။



မရည္ရြယ္တဲ ့ေတြ ့ဆံုမႈ

ရည္ရြယ္တဲ ့အိပ္မက္

ဒီေန ့ငါအမွန္နဲ ့လြဲတယ္။.....။



ႏွစ္ကိုယ္ၾကား ေလတိုးမရႏိုင္ေအာင္နီးကပ္

ႏွစ္ကိုယ္တူ သေဘာတူညီစြာ

မိုင္ရာခ်ီေအာင္ ေ၀းကြာခဲ့

မေန ့က.......

ဒီေန ့...........

မနက္ၿဖန္........

ငါဟာအခ်စ္နဲ ့လြဲဖို ့အၿပင္

ဘာရွိဦးမတဲ့လဲ......။.....။

တိတ္တိတ္ကေလးေၾကကြဲခဲ့ရသူပါ
Wednesday, October 1st, 2008


ဘာမွလည္း မယ္မယ္ရရမဟုတ္

ေလွ်ာက္တဲ ့လမ္းက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆိုပဲ

ေနတစ္ရာပူ မီးတစ္ရာၿမိဳက္

ဘာတဲ ့ဘာတဲ ့

မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာမရွိဘူး ဟုတ္လား

ၿမန္မာၿပည္မွာ လာမေၿပာနဲ ့

ဟုတ္ကဲ ့ ဟုတ္ကဲ ့

ဟုတ္ကဲ ့တစ္လံုးေၿပာတတ္ရင္ လူၿဖစ္ၿပီ

ငါကေလးကို ဟုတ္ကဲ့တစ္လံုးပဲသင္ေပးမယ္

ေတြးေခၚတတ္ဖို ့လည္းမလိုဘူး

အဂၤလိပ္စကားလည္းမလိုဘူး

ကြန္ၿပဴတာလည္းမလိုဘူး

သဘာ၀ကိုခ်စ္တတ္ဖို ့လည္းမလိုဘူး

လူသားခ်င္းစာနာဖို ့လည္းမလို ဘူး

လူ ့အခြင့္အေရးလည္းနားလည္ဖို ့မလိုဘူး

ဟုတ္ကဲ့ ေၿပာတတ္ရင္ေကာင္းစာၿပီ

ငါ့သားသမီးေရွ ့ေရး စိတ္္ေအးၿပီ

ႏိုင္ငံတကာနဲ ့ရင္ေပါင္တန္းဖိုု ့

အလကားဟာေတြ...

ႏိုင္ငံတကာမွာ ေပါင္ကားတတ္ရင္ေတာ္ၿပီေပါ့

ဒါပဲအခြန္လြတ္တာ....

ဟုတ္တယ္ လူ ့ကန္ ့လန္ ့ အဲဒီေတာ့ဘာၿဖစ္တုန္း

ခင္ဗ်ားသမီးနဲ ့ေပးစားခ်င္သလား

နန္းသုံးေတာ္၀င္ႏြားဗ် လာထား ေဒၚလာသန္းေၿခာက္ဆယ္

ပုခံုးရိုးမွာ စတီးရိုးတတ္ထားတယ္

ဓါတ္မွန္ရိုက္ၾကည့္လိုက္ အာမခံ

ေတာ္ၿပီ မေၿပာဘူး မေၿပာဘူး

အေမမွာထားတယ္ ငရဲ ၾကီးလိမ့္မယ္တဲ ့

လူၾကီးကို ေစာ္ကားရင္

ၾကီးပေစ အဓိကက ေစာ္ကားရၿပီးတာပဲ။ ။

...... ...... ...... ......

မိတ္ေဆြ မိတ္ၿဖစ္ေဆြၿဖစ္ေလး ၀င္ေစာ္ကားသြားပါဦး။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

တံခါးေပါက္
Thursday, September 11th, 2008


ခင္ဗ်ားနဲ ့ကြၽန္ေတာ္တံခါးေပါက္တစ္ခုေရွ ့မွာ

ခင္ဗ်ားလည္းၿမင္ရတယ္ ကြၽန္ေတာ္လည္းၿမင္ရတယ္

သိန္းသန္းခ်ီတန္တဲ ့လက္၀တ္ရတနာကိုသာၿမင္လို ့

ငတ္ၿပတ္ေနတဲ ့အစာအိမ္တစ္ခ်ိဳ ့ကိုမၿမင္ႏိုင္တဲ ့

အထူးၿပဳလုပ္ထားတဲ ့မ်က္မွန္နက္နက္ၾကီးေတြ....

ဒီကေနၿမင္ရတယ္။

သီးႏွံအထြက္တိုးမယ္ ့ရာသီကိုသာ ေမွ်ာ္လင့္လို ့

ထုိထိုေသာရာသီကိုဖန္ဆင္းတတ္တဲ ့သစ္ပင္ကို မၿမင္ေသာ

သစ္ခုတ္သမားတစ္ခ်ိဳ ့ ......

ဒီကေနၿမင္ရတယ္။

ကယ္ဆယ္တဲ ့လက္ကို ၾကိဳးတုတ္လို ့

ေရနစ္သူကို ထုိးမယ္ ့ ၀ါးအေခ်ာင္းလိုက္ အေခ်ာင္းလိုက္....

ဒီကေနၿမင္ရတယ္။

အေမွာင္တ၀က္ အလင္းတ၀က္

မပီၿပင္၀ိုးတ၀ါးနဲ ့ အိပ္မက္ေတြ

ဒီကေနၿမင္ရတယ္။

နမည္ေရးရမွာေတာင္ ရြံ ့ရွာဖြယ္ေကာင္းတဲ ့

လူထူးလူဆန္း တစ္ခ်ိဳ ့

ဒီကေနၿမင္ရတယ္။

လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ ့အိပ္မက္ကို မႊန္္းမဲ ့

မစင္အတိၿပီးတဲ ့ဓါးတစ္လက္

ဒီကေနၿမင္ရတယ္။

အသီးမသီးတဲ ့ၾကက္ဆူပင္တစ္ခ်ိဳ ့.....

လွမ္းမၿမင္ရေတာ့တဲ ့ ပ်ိဳေဘာ္၀င္ခ်ိန္တစ္ခ်ိဳ ့

ဆံုးရႈံးရေတာ့မယ္ ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာတစ္ခ်ိဳ ့

ေက်းငွက္တို ့ေပ်ာ္ပါဖူးတဲ ့ရိုးမတစ္ခု ႏွစ္ခု

လူရာ၀င္ခဲ ့ဖူးတဲ ့ဘြဲ ့ရပညာတတ္ တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ ....



...........

ကဲ ခင္ဗ်ားကိုလည္းကြၽန္ေတာ္ၿမင္တယ္

ကြၽန္ေတာ္ကိုလည္းခင္ဗ်ားၿမင္တယ္

ကြၽန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္လံုး တစ္ခါးတစ္ေပါက္ရဲ ့ေရွ ့မွာ

ခင္ဗ်ားအရင္၀င္မလား ကြၽန္ေတာ္အရင္၀င္မလား

ကြၽန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ ေနာက္မွာ ေၿခာက္ၾကီးၾကီးတစ္ခုသာလွ်င္ရွိတယ္။...။

ၿမစ္
Saturday, August 2nd, 2008

ၿမစ္ၿဖစ္လာမွေတာ့လည္း

စီးဆင္းလိုက္ၾကရံုေပါ့ကြယ္

ဆိုက္ကပ္ရာကပင္လည္လည္းၿဖစ္မယ္

ေက်ာက္ေဆာင္လည္းၿဖစ္မယ္

(ဒါမွမဟုတ္) အိပ္မက္လည္းၿဖစ္မယ္ေပါ့

ဒီေရအတက္အက်ေတာ့ရွိခ်င္မွရွိလိမ့္မယ္

ငါတို ့မွာလဆြဲအားရယ္ ဘာရယ္ညာရယ္မရွိသလို

အခ်စ္အမုန္း..သံေယာဇဥ္တို ့ရဲ ့ဆြဲအားလည္းရွိမွမရွိတာပဲ....။

ၿမစ္ဆိုမွေတာ့လည္း ကန္ေရၿပင္လိုဘယ္ၿငီမ္သက္ႏုိင္ပါ့မလဲေလ

တစ္ေနရာရာကို အခ်ိန္တိုင္းစီးဆင္းေနရမွာပဲ

အစုန္ေတြအဆန္ေတြကို ဘယ္သူမွမၿမင္ေအာင္

လွ်ိဳ ့ဝွက္ရင္းနဲ ့...

ဝမ္းနည္းမႈနဲ ့ေသာကေတြကို ဘယ္သူမွမၿမင္ေအာင္

ဖုန္းကြယ္ရင္းနဲ ့...

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ တစ္ေနရာရာေတာ့

ငါတို ့လမ္းဆံုးၿဖစ္လိမ့္မယ္

ပင္လယ္...ေက်ာက္ေဆာင္...အိပ္မက္...တစ္ခုခု

ဒါေပမယ့္ ငါတို ့ဘာကိုေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကသလဲဆိုတာ

ဘယ္သူမွသိလိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူး...။...။

လြတ္လပ္ၿခင္းနဲ႕ခ်ည္တဲ႔ၾကိဳး (သို႔မဟုတ္) မ်က္ၿခယ္
Wednesday, July 30th, 2008


၁ ။ ငါဟာ ၂၂ ႏွစ္လံုးလံုး မွတ္တိုင္အၾကိမ္ၾကိမ္ မွားဆင္းမိတဲ႔
ခရီးသည္တစ္ဦးပါ မ်က္ၿခယ္..........။
အမွန္တရားနဲ႕ ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာဟာ မင္းတစ္ေယာက္တည္းသာၿဖစ္တယ္ဆိုတာ
ဒီလို သမား႐ိုးက် သံသယေတြထဲ
မင္းဘယ္လိုအင္အားမ်ိဳးနဲ႕ယံုၾကည္မလဲ........။
မင္းဟာ လြတ္လပ္ၿခင္းကိုစိုးမိုးတဲ႔ နတ္မိမယ္ တစ္ပါးၿဖစ္တယ္ဆိုတာ
ငါကေတာ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ ယံုၾကည္ခဲ႔ၿပီးၿပီ.........။
ေသာက္လက္စအေအးတစ္ခြက္ ေရခဲအရည္ေပ်ာ္လို႕ အရသာမပ်က္ခင္
မင္းလက္လြတ္စပါယ္ ပစ္ခ်သြားတဲ႔ မ်က္ေစာင္းတစ္ခုရခဲ႔တုန္းက ။
မွတ္တိုင္ေက်ာ္သြားတဲ႔ ခရီးသည္တစ္ေယာက္ အူယားဖားယား ေၿပးဆင္းတဲ႔အၿဖစ္လို
မင္းငါ႔ကိုေလွာင္ရယ္သမႈနဲ႔ၿပံဳးခဲ႕တုန္းက ။
အမွတ္တမဲ႔ဆံုတဲ႔ မ်က္၀န္းႏွစ္စံုရဲ႕ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းမွာ
ၿမတ္ႏိုးၿခင္းေက်ာက္တုိင္ကို မင္းလြယ္လြယ္ကူကူ စိုက္ထူခဲ႔စဥ္တုန္းက.....။
တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္မက ခ်စ္ခဲ႔ဖူးမွေတာ႔လည္း
ငါမင္းကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မင္းဘယ္လို ယံုၾကည္ႏိုင္ပါ႕မလဲ မ်က္ၿခယ္ ......။
အတၱနဲ႕ေႏွာင္ဖြဲ႕တတ္တဲ႔ လူေတြရဲ႕ၾကားမွာ မင္းနဲ႕ငါဟာ
လြတ္လပ္မႈေတြေၾကာင္႔ ေ၀းေနခဲ႔တယ္ထင္ပါရဲ႕.......။
ကဲ.......ဒီမွာ ဘုရားသခင္ဖန္တီးတဲ႔ဓါးတစ္လက္
မြန္းၾကပ္လြန္းတဲ႔ ေႏွာင္ၾကိဳးေတြကို ၿဖတ္ေတာက္လို႕ ဒို႕ႏွစ္ေယာက္
လြတ္လပ္ၿခင္းကိုသာလွ်င္ခ်ည္ေႏွာင္ၾကမယ္ ...။
သံသယနဲ႕ရမၼက္ေတြ ၿဖတ္သြားၿဖတ္လာမ်ားလြန္းတဲ႔
လမ္းမေပၚကမ်ဥ္းက်ားတစ္ခုေပၚမွာ ငါတို႕ဘာလို႕မ်ား
အခ်ိန္အၾကာၾကီးရပ္ေနရမွာလဲ
႐ိုးသားစြာေၿဖေပးပါ.........မ်က္ၿခယ္။
ငါဟာမင္းရဲ႕အမွန္တရားၿဖစ္ခဲ႔သလားဆိုတာ
ငါတို႕ရဲ႕ဇူလိုင္ ၁၀ ရက္ကမိုးေရစက္ေတြ
ဆက္လက္လို႕ေအးၿမေစခ်င္ပါတယ္.......။
ငါ႔စိတ္ကို ငါၿပန္ဖတ္ဖုိ႕အတြက္
တစ္ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ေသာ ေနရာေတြမွာ မင္းဟာ
မရွိမၿဖစ္ အဘိဓၶာန္ တစ္ခုပါ မ်က္ၿခယ္......။
ေသေလာက္ေအာင္ မခ်စ္ခဲ႕ဘူးတဲ႔ငါဟာ
မင္းကိုခ်စ္ရင္းနဲ႕ပဲ ေသသြားလိမ္႔မယ္ ထင္ပါရဲ႕
မ်က္ၿခယ္ေရ........မင္းဟာငါ႔ရဲ႕ရာသီတုိင္းမွာ
မစဲတဲ႔ မိုးၿဖဴေလးပါ။
မိုးမည္းလိုေတာ႔ဘယ္သည္းထန္လိမ္႔မလဲ
ဒီလိုနဲ႔ပဲ ငါဟာ မင္းရဲ႕အမွတ္တမဲ႔ မ်ားစြာထဲမွာ
နာတာရွည္ဖ်ားနာရမယ္႔ အၿမဲတမ္းလူနာတစ္ဦးၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္......။
အေရာင္စံုၿခယ္သၿပီးတဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ထဲမွာ
ငါဟာ မင္းကိုကိုယ္စားၿပဳဖို႕အတြက္
ဘာေရာင္မွမၿခယ္တဲ႔ တစ္ေနရာစာခ်န္ခဲ႔ပါတယ္...။
ခ်စ္ရပါေသာ မ်က္ၿခယ္......
လိုအပ္သလို အသံုးၿပဳရန္အတြက္
ခ်စ္ရပါေသာ မ်က္ၿခယ္.......
မ်က္စိေနာက္လွ်င္ လြင္႔ပစ္ရန္အတြက္
ခ်စ္ရပါေသာ မ်က္ၿခယ္.......
ေငြလိုလွ်င္ ေအာက္ေစ်းႏွင္႔ထုတ္ေရာင္းရန္အတြက္
ခ်စ္ရပါေသာ မ်က္ၿခယ္........
ရယ္စရာသေဘာႏွင္႔ ၾကည္႔႐ႈရန္အတြက္
ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ႔ကြယ္......
ဒီပန္းခ်ီကားကို မင္းစိတ္ၾကိဳက္မခ်ယ္မႈန္းခဲ႔ေပမယ္႔
ဒါဟာ ၿပတိုက္ထဲၿပဖို႕မဟုတ္တာေသခ်ာခဲ႔သလို
မင္းတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ဆိုတာလည္း
ေသခ်ာခဲ႔ပါတယ္ မ်က္ၿခယ္.....။
၂။ဘယ္ေလာက္ထိမ်ားေ၀းေနၾကဦးမလဲ
ေဟာဒီတစ္ဖက္ကမ္းနဲ႕ မင္းရဲ႕ဟိုတစ္ကမ္း
တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ၿခင္းကိုသယ္ေဆာင္မယ္႔
ေလေၿပေလညွင္းေတြေတာ႔ရွိရမယ္ ( ငါတို႕ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀း ေ၀း )
တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ႏူးညံတဲ႔ အတၱေတြ ဖလွယ္ရေအာင္
ေလွတစ္စင္းေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္ရွိရမယ္ ( ငါတို႕ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀း ေ၀း )
ဒါေပမယ္႔ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕စာတမ္းကို
အလြမ္းနဲ႕မေရးခဲ႕ၾကဘူး
သံသယ နဲ႕မေရးခဲ႕ၾကဘူး
မနာလိုစိတ္နဲ႕မေရးခဲ႕ၾကဘူး
ရသ မစံုရင္ေနပေလ႔ေစ
ဒီစာတမ္းမွာ ...ခ်စ္ၿခင္းတရားတစ္ခုသာလွ်င္ရွိရမယ္. ။
ဒါကို မင္းလက္ခံတယ္မဟုတ္လားမ်က္ၿခယ္...။
လိုတရ မၿဖစ္ႏိုင္တဲ႔ဘ၀မွာ
ငါက မင္းတစ္ေယာက္တည္းကိုသာ လိုခ်င္ခဲ႕တာပါ။
ဒါကို ေလာဘၾကီးတယ္လို႕ ဆိုခ်င္လည္းဆိုေပါ႕။
ငါခ်စ္တဲ႔ကဗ်ာ ငါခ်စ္တဲ႔ ဂီတ
ငါခ်စ္တဲ႔ ဧရာ၀တီ ငါခ်စ္တဲ႔တမာပင္
ငါခ်စ္တဲ႔ သစၥာလမ္း ငါခ်စ္တဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္
ၿပီးေတာ႔ ............
ငါခ်စ္တဲ႔ မ်က္ၿခယ္
ငါစြဲေတြမ်ားလြန္းတဲ႔ ငါ႕လို ပုထုဇဥ္ တစ္ေယာက္ဟာ
မင္းတစ္ေယာက္ တည္းအတြက္နဲ႕
သံသရာ ကိုဆြဲဆန္႕ခဲ႕ပါတယ္။
၃။တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလကေတာ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ နဲ႕ အသက္ရွင္တယ္
တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလကေတာ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ေၾကာင္႔ ေသဆံုးတယ္
ငါဟာ ေသဆံုးရမယ္႔သူလား ရွင္သန္ရမယ္႔သူလား
ဒီေမးခြန္းအတြက္ ( ေက်းဇူးၿပဳ၍ ပတ္၀န္းက်င္ပေယာဂ မပါဘဲ )
မင္းတစ္ေယာက္တည္းသာ ဆံုးၿဖတ္ေပးပါမ်က္ၿခယ္....
ငါ႔မွာလည္း အမွားေတြမ်ားခဲ႕သလို
အမွန္ေတြလည္းမနည္းခဲ႕ပါဘူး ။
မင္းလည္းဆိုးမိုက္ခဲ႔ဘူးသလို
သူမတူေအာင္လည္း လိမၼာယဥ္ေက်းခဲ႔ဘူးလိမ္႔မယ္
မင္းနဲ႔ ငါႏွစ္ေယာက္ၾကားက ခ်စ္ၿခင္းတရားဟာ
စင္းလံုးေခ်ာ လွပဖို႕ရာခိုင္ႏႈန္းနည္းခဲ႔တာ
သဘာ၀က်ပါတယ္ မ်က္ၿခယ္.....။
ႏွလံုးသားေရးရာ ေတြမွာ အၿပင္ပန္းလွပဖို႕ထက္
တာရွည္ခံဖို႕ကို ပိုတန္ဖိုးထားသင္႔တယ္ဆိုတာ
မင္းေရာငါေရာ လက္ခံၾကရလိမ္႔မယ္....။
မင္းမွာသံေယာဇဥ္ ၿဖစ္တတ္တဲ႔စိတ္လည္းရွိမယ္.
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တဲ႔စိတ္လည္းရွိမယ္ ..
မာယာေတြနဲ႔လွည္႔ဖ်ား မႈေတြရွိမယ္...
ၿဖဳေဖြးဆြတ္ေနတဲ႔ ႐ိုးသားမႈေတြရွိမယ္....
လိမ္ညာမႈ နဲ႔ၿဖားေယာင္းမႈေတြလည္း ရွိေကာင္းရွိမယ္
ငါက မင္းရဲ႕တစ္ၿခားလူေတြလို
မ်က္ႏွာ ေဖာင္းေဖာင္းေလးတစ္ခုကိုသာလွ်င္
ၿမတ္ႏုိးခဲ႕တာမွ မဟုတ္ပဲမ်က္ၿခယ္....။
မင္းနဲ႕ပတ္သက္သမွ် ေကာင္ေမြဆိုးေမြ အားလံုးကို
ငါဂုဏ္ယူ၀မ္းေၿမာက္စြာနဲ႕ ၿမတ္ႏိုးတတ္ခဲ႔တာပါ ...။
ေၿခရာၿခင္းတစ္ထပ္တည္း သြားရေအာင္
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕လမ္းေတြ မတူညီခဲ႔ေပမယ္႔
အဲဒီလမ္းေတြကို လက္တြဲလို႕သြားၾကမယ္...။
ငါခ်စ္ခဲ႔တာ မင္းတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္သလို
မင္းခ်စ္ခဲ႔တာလည္း ငါတစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္
ဒါေပမယ္႔ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဆံုးဟာ
လြတ္လပ္မႈသာၿဖစ္တယ္...။
မင္းအတြက္ ၀မ္းနည္းစရာ... ငါ႔အတြက္စိတ္ညစ္စရာ...
ထပ္တူထပ္မွ် မက်ခဲ႔ေပမယ္႔
အားလံုးကို သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႕
အရည္ေဖ်ာ္ပစ္ႏိုင္တဲ႔ စြမ္းရည္ ငါတို႕မွာ ရွိၾကတယ္..။
မင္းကမာယာေတြနဲ႔ စကားၾကြယ္တယ္..
ငါက မင္းသားေခါင္းေဆာင္းၿပီးနားေထာင္တယ္..။
ဒါေပမယ္႔ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ၿဖဴစင္တဲ႔ေကာက္က်စ္မႈကို
ခ်စ္ၿခင္းတရားေတြနဲ႕ မေရာေထြးခဲ႔ဘူး...
မင္းလွမ္းတဲ႔ လက္တစ္ဖက္ ငါကမ္းတဲ႔လက္တစ္ဖက္
ေလာဘမဟုတ္ေသာ ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္းေတြနဲ႕
ငါတို႕ တစ္သက္စာေႏြးေထြးသြားရေအာင္ မ်က္ၿခယ္....။
၄။ မင္းေရာက္တတ္ရာရာ သြားတဲ့လမ္းေတြမွာ
ငါဟာဓါတ္မီးတိုင္...
မင္းၿဖစ္သလို ေသာက္တဲ့ေကာ္ဖီတစ္ခြက္မွာ
ငါဟာ ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္း... ဒီလိုပဲၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တာပါမ်က္ၿခယ္..။
စိတ္ခ်လက္ခ်သာပြင့္လင္းပါ...
ငါတို ့ႏွစ္ေယာက္မွာ ပါပါရာဇီေတြမရွိဘူး
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ ့သာ ေလလြင့္ပါ
ငါတို ့ႏွစ္ေယာက္ကို ေဘာင္ခတ္ထားမယ့္ ေဆာင္ပုဒ္ေတြမရွိဘူး
ကဲ..ဒီမွာ မင္းၾကိဳက္တဲ့ rock သီခ်င္း
ကဲ..ဒီမွာ မင္းမုန္းတဲ့ သစၥာမရွိတဲ့လူေတြ
လိုခ်င္တာ လက္လွမ္းမွီတဲ့ဘ၀မွာ
ငါတို ့ေတြလိုအပ္သေလာက္ကိုသာ ရွဴရွိက္လို ့ အသက္ရွင္ရေအာင္။
ငိုတဲ့အခါ ငို.. ရယ္တဲ့အခါရယ္.....
မင္းတို ့အေဆာင္ေရွ့က စိန္ပန္းအေၾကြေတြေလာက္
ဘယ္အရာကပိုလွရဦးမွာတဲ့လဲ....
ဘာကို စိုးရီမ္ေနမွာလဲ မ်က္ၿခယ္....
က်ယ္ၿပန္ ့လြန္းတဲ့ စၾက၀႒ာထဲမွာ
မင္းေရာငါေရာဟာ ေသးေသးေလးေတြပဲ...
တိုက္ေနခတ္ေနတဲ့ေလနီၾကမ္းေတြက ငါတို ့အတြက္ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မွာေပါ့
ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္တဲ့ လႈိင္းလံုးၾကီးေတြက
ငါတို ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မွာေပါ့။
မေသခ်ာၿခင္း စီးဆင္းတဲ့ၿမစ္မွာ
ငါတို ့ႏွစ္ေယာက္က ဘယ္အတၱကို ဆုပ္ကိုင္ထားမွာလဲ...
လြင့္ေမ်ာပါမ်က္ၿခယ္...
မင္းရဲ ့ေဘးမွာ ငါရွိမယ္...
ဟိုး ....အေ၀းခပ္ၿပၿပဆီမွာ...
ငါတို ့ရဲ ့ပင္လယ္ဟာေမွ်ာ္ေနေတာ့မယ္.....။......။

မဂၤလာလက္ဖြဲ ့
Saturday, January 24th, 2009


ေဘးေၿပာစကားနဲ ့ သံသယအေကာင္းစားေတြ

ယူသြားလို ့မရဘူး...ဒီေနရာမွာထားခဲ ့

နားလည္ၿခင္းနဲ ့ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကိုေဆာင္းထားပါ

အထဲမွာနဲနဲေအးတယ္။

သ၀န္တိုမႈ၊ မာနတရား ႏွစ္ဖက္လံုးခြၽတ္ထားခဲ ့

အထဲမွာႏူးည့ံၿခင္းနဲ ့ေဖးမမႈေတြ ခင္းထားတယ္

အၿပင္မွာတိုက္ေနတဲ ့ေလေတြက ေဖာက္ၿပန္ေနသတဲ ့

တံခါးေတြကို လံုေအာင္ပိတ္ထားမွ။

ကလူက်ီစယ္ၿခင္းနဲ ့ရယ္ေမာသံတစ္ခ်ိဳ ့က ၿပတင္းလိုက္ကာေတြေပ့ါ

အိမ္ေနာက္ေဖး မီးဖိုေခ်ာင္က အနံ ့သင္းသင္းေလးလား

ခ်စ္ၿခင္းတရားရဲ ့ဟင္းခ်ိဳ ပါ

ခဏေနတို ့အတူေသာက္ၾကမယ္။

အလြမ္းမီးလံုးေလးကြၽမ္းသြားတယ္ အေရးမၾကီးပါဘူး

အတူတူရွိေနတာပဲ...

တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဆုပ္ကိုင္ထားေပါ့

မွန္တင္ခံုကိုၾကည့္လိုက္ပါဦး

မ်က္၀န္းႏွစ္စံုထဲမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ၿဖဴစင္စြာတပ္မက္လို ့

သံသရာရွည္ဦးမတဲ ့လား ရွည္ပါေစေလ

ဒီလို မ်ိဳးသာ အၿမဲတေစ

ေႏြးေထြးေနပါေစ။

အိုၿခင္း နာၿခင္း ေသၿခင္း မွာ တို ့အတူ ေမြ ့ေလ်ာ္ၾကတာေပါ့

ဟိုတစ္ဖက္က စမ္းေရစီးသံ

ဒီတစ္ဖက္က ငွက္ေတြရဲ ့ေတးသံ

သာယာၾကည္ႏူးၿခင္းနဲ ့တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ဒီအိမ္ေလးကို

ဘုရားသခင္က မဂၤလာလက္ဖြဲ ့ေပးခဲ့တာေပါ့ကြယ္။

မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာ
Sunday, August 10th, 2008

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ရဲ ့ ကဗ်ာေတြကိုနားလည္ဖို ့

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူခဲ့ရလဲ။

ဘာတိုင္းထြာခ်က္မွမရွိတာပဲ...

မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာေပါ့။



ဗန္္ ဂိုး ရဲ ့ အာလူးစားသူမ်ားကိ ခံစားႏိုင္ဖို ့

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူခဲ့ရလဲ။

ဘာတိုင္းထြာခ်က္မွမရွိတာပဲ...

မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာေပါ့။



စိုင္း၀င္းၿမင္းရဲ ့တုိက္ေနခတ္ေနတဲ့ေလထဲမွာ ေမ်ာပါသြားဖို ့

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူခဲ့ရလဲ။

ဘာတိုင္းထြာခ်က္မွမရွိတာပဲ...

မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာေပါ့။



ထူးအိမ္သင္ရဲ ့အႏုပညာအက်ီၤ ကို ၀တ္ဆင္ဖို ့

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူခဲ့ရလဲ။

ဘာတိုင္းထြာခ်က္မွမရွိတာပဲ...

မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာေပါ့။





မိုးရြာထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ဖို ့

ေကာ္ဖီခါးခါးကို ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ေသာက္တတ္ဖို ့

ဧရာဝတီရဲ ့လႈိင္းခတ္သံကိုနားဆင္ဖို ့

မနာလိုဝန္တိုမႈေတြကိုပစ္ခ်ထားခဲ ့ဖို ့

လူခ်စ္လူခင္မ်ားဖို ့

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ့ေနာက္ပိုင္းအလွကိုမၾကည့္ပဲေနဖို ့

လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္အေၾကြးေသာက္ရဖို ့

ဒါေတြလည္း မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာေပါ့။



အင္း..... ခင္ဗ်ားဒီလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုညာတတ္ဖို ့ကိုေကာ....

..... ..... .....

..... ..... .....

မနက္ခင္းေဆးလိပ္တစ္ဖြာစာေတာ့ၿဖစ္တန္ေကာင္းပါရဲ ့။ ။

မမတမ္းခ်င္း
Monday, February 2nd, 2009


မရဲ ့မ်က္လံုး မအၿပံဳးမွာ

ရႈံးနိမ္ ့ေပ်ာ္၀င္

မုန္တိုင္းဆင္သည္

ရင္ခြင္တုန္ဟီး လႈပ္ခတ္၏။



မရဲ ့ေၿခလွမ္း မႏႈတ္ခမ္းမွာ

အလြမ္းေတြပို

ပန္းေတြငိုသည္

ေသဆိုလွ်င္လည္း ေသ၀ံ့၏။



မစိတ္မရႊင္ မၿငိဳၿငင္လို ့

အၿမင္မရိုး

မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ

အတၱကမ္းရိုး ၿပိဳခဲ့၏။



မနားမွာေန မေစရာသြား

မလာရာေမွ်ာ္

စိတ္မွန္းေပ်ာ္ၿပီး

အိပ္မက္နန္းေတာ္ ေဆာက္ခဲ ့၏။



မေၿခဖ၀ါး ဖိနပ္္ၾကားမွာ

၀ပ္တြားခယ ကတၱီီပါစလို

ၿငိမ္သက္၀ပ္ေသ ေနခဲ ့၏။



မမ်က္လႊာၾကား မရဲ ့ပါးမွာ

သနပ္ခါးတင္

နံသာၿမင္လို ့

ရင္မွာ ခိုးၿပီးရႈိက္မိ၏။



မနားမွာေ၀ လိပ္ၿပေေတြေၾကာင့္

စိတ္ေတြေမွာက္မွား

ေသာကပြားေအာင္

ထိပ္ထားမမ လုပ္တတ္၏။



မရဲ ့အလြမ္း မအနမ္းကို

မွန္းဆပံုေဖာ္

အေပ်ာ္လြန္လို ့

ႏြံနစ္ေသာ္လည္း မရံုးခဲ ့ၿပီ။



မကိုလြမ္းရင္ ေမွ်ာ္တိုင္းၿမင္လို ့

သံေယာဇဥ္ႏြယ္

အၿမစ္တြယ္ကာ

ဆယ္သက္ဆယ္ကမာၻ ခ်စ္ေတာ့မည္။



မနဲ ့အေတြ ့ မအေရွ ့မွာ

အသက္ေငြ ့ေပ်ာက္

အာရံုေနာက္လို ့

မရဲ ့ေရွ ့ေမွာက္ဒူးေထာက္မည္။



မရဲ ့ရင္ခြင္ ခ်စ္ဥယာဥ္မွာ

ေ၀ဆာပြင့္ဖူး

ပန္းႏုလွလွ

ထုိဘ၀ကို ရလို သည္။



မနဲ ့အေ၀း ခဏေလးမွာ

အေတြ းဓါတ္ပ်က္

အအိပ္ခက္ၿပီ

နံနက္တိုင္းလည္း ေမွ်ာ္မိသည္။



မရဲ ့လူမိုက္ မအၾကိဳက္အတြက္

ဆက္တိုက္ၾကိဳးစား

လူၿမင္မွားေအာင္

လိမၼာေရးၿခားရွိခဲ့ၿပီ ။



မေပ်ာ္ပါေစ ေတာင္းဆုေၿခြဖို ့

ေစတီၤဘုရား

ေန ့တိုင္းသြားကာ

ဘာသာတစ္ရား ကိုင္းရိႈင္းမည္။



မဘ၀င္ခိုက္ ဂုဏ္ယူထိုက္ေအာင္

အမိုက္အမွား

ဖယ္ေရွာင္ရွားလို ့

စိတ္ထားေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးစားမည္။



မဥပကၡာမၾကင္နာလို ့

ရင္မွာေၿဖေလ်ာ ့

ငိုမိေတာ့သည္

ေလေၿပအေသာ့မွာ ေၾကြေတာ့၏။



အေတြ ့အိပ္မက္ ေရာင္စဥ္ပ်က္လို ့

အိပ္မက္ေတြခမ္း

စိတ္ကူးပန္းလည္း

မႏြမ္းခင္က ေၾကြခဲ့ၿပီ။



မရဲ ့သစၥာ အၾကင္နာကို

ခဏတာရ

သည္ဘ၀မွာ

မေသခ်ာလာၾကည့္ အမ်က္မရွိၿပီ

ေသရာပါထိ ဆက္ခ်စ္မည္။

လတ္တေလာ ၀ါက်မ်ား
Tuesday, March 3rd, 2009

အဆံုးကိုသြားမယ္

ဒါဟာ အစၿဖစ္တယ္ အလယ္ၿဖစ္တယ္

သိဖို ့မလိုအပ္ဘူး

ဆံုးခါနီးလည္းၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္မယ္

ၿဖတ္သန္းရမယ္

ေၿခာက္ကမ္းပါး ပင္လယ္ လြင္ၿပင္

တစ္ခ်ိန္မွာေရွးလူၾကီးေတြ ေၿပာခဲ့သလို

အဆံုးကိုေရာက္မယ္

ေခြၽးစက္ ေသြးစက္ မ်က္ရည္

အမႈမဲ ့အမွတ္မဲ ့သာထားခဲ ့

အဆံုးကိုေရာက္ရင္ ေရွးလူၾကီးေတြေၿပာသလို

မီးကုန္ယမ္းကုန္ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္

အရည္ေပ်ာ္ပါေစ ငါတို ့ဦးေႏွာက္ေတြ ........

ခုတ္ထစ္ခံပါေစ ငါတို ့ႏွလံုးသားေတြ..........

ေဖာက္ထုတ္ပစ္ပါေစ ငါတို ့မ်က္လံုးေတြ.....

လွီးၿဖတ္ၾကပါေစ ငါတို ့ေၿခလက္ေတြ........



ရုတ္တရက္ဆိုသလို ပဲ



ေၿခကုန္လက္ပန္းက်ေနတဲ ့ ေရွးလူၾကီးေတြကို

အဆံုးမွာေတြ ့လိုက္ရေတာ့တယ္။

ကေယာင္ကတမ္းၿပ္ိဳက်တဲ ့ ကဗ်ာ
Wednesday, August 13th, 2008

ကဗ်ာဟာကဗ်ာလိုပဲ

စကားလံုးေတြတည္ရွိတယ္

အဲဒီတည္ရွ္ိၿခင္းကေန

မရွိၿခင္းကို ဆြဲေခၚသြားမယ္

အရာအားလံုးရဲ ့ရွိၿခင္းကို

ခင္ဗ်ားတအံ့တၾသေငးယူရတဲ ့အထိ...။

မေကာင္းဘူးလို ့ယူဆမယ့္ဒီကဗ်ာမွာ

ခင္ဗ်ားေကာင္းတယ္လို ့ထင္ေရာင္ထင္မွားၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

ေကာင္းၿခင္းမေကာင္းၿခင္းကို

ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ဆံုးၿဖတ္မယ္

ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္ဆံုးၿဖတ္မယ္

ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္သူမွ

ဒါမွမဟုတ္လူေတြအားလံုး

ဆံုးၿဖတ္ခ်င္ဆံုးၿဖတ္မယ္

ဆံုးၿဖတ္ခ်င္မွလည္းဆံုးၿဖတ္မယ္

ခင္ဗ်ားနားမလည္တဲ့စာတစ္ေၾကာင္းဟာ

ကြၽန္ေတာ္ၿဖစ္မယ္၊ခင္ဗ်ားၿဖစ္မယ္

ႏွစ္ေယာက္စလံုးၿဖစ္မယ္...

ကဗ်ာဟာကဗ်ာၿဖစ္တယ္ဆိုတာ

ခင္ဗ်ားတစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေမ့ေလ်ာ ့သြားလိမ့္မယ္

ဒါမွမဟုတ္ေသတပန္သက္တဆံုး သတိရေနလိမ့္မယ္။



ကဗ်ာဟာကဗ်ာလိုပဲ စကားလံုးေတြတည္ရွိမယ္

ခင္ဗ်ားရွိမယ္ ၊ကြၽန္ေတာ္ရွိမယ္၊တခါတရံမွာဘာမွမရွိဘူး။ ။

ႏွစ္ခ်ိဳ ့လက္ဖက္ရည္ဆိုင္
Friday, October 10th, 2008


ငါအိပ္ငိုက္တယ္ ...။

ဒီလက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲ ဘာေတြထည့္ထားသလဲ

ဟိုဘက္ကေကာင္က ငါ့ကိုမိုက္ၾကည့္ၾကည့္တာလား

လာလြမ္းမေနနဲ ့ပိုက္ဆံေပးရင္ရတဲ့ ဟာမေတြ

ကြၽန္ေတာ္သိပ္မေၿဖႏိုင္ဘူး ဆရာ့အတြက္ဘလူးေလဘယ္ပါ

အေၾကြမရွိဘူးကြာ သြားစမ္း သြားစမ္း

ေၿခလက္အေကာင္းၾကီးနဲ ့ေတာင္းစားေနတယ္

ေရလည္းမတိုက္ဘူး ထိုင္လည္းမကန္ေတာ့ဘူး

ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္ စားရဖိ္ု ့က အေရးအၾကီးဆံုးပဲ

ဘာလို ့အဆင့္မမွီရမွလဲ ၿမန္မာဘီယာက ေရႊတံဆိပ္။



ငါအိပ္ငိုက္တယ္ ...။

ဒီလက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲ ဘာေတြထည့္ထားသလဲ

မတတ္ႏိုင္ဘူးေဟ့ေကာင္ ရတုန္းေလးေတာ့ဆြဲရမွာပဲ

မန္းနီးအစ္အဲဗရီးသင္းကြ

သံုးေလးပံုး ထိုးေကြၽးၿပီးပိတ္ၿပစ္လိုက္ကြာ

ၿမတ္ရင္အကုန္လုပ္တယ္ စိတ္မပူနဲ ့

ဒါရွိရင္ မ်က္စိေတြအကုန္လံုးကို လိုက္ပိတ္လို ့ရတယ္

သစ္ပင္ေတြမရွိေတာ့ရင္ ဟုတ္လား

ငါတို ့ၿမစ္ေလာက္မွၿဖစ္မယ္ ့ဟာေတြ ေတာမွာသြားေၿပာ

ဘြဲ ့က ရရင္ေတာ္ၿပီဆိုၿပီးယူထားတာ ေဖာ္ရႈိဴးပဲ

တစ္ပဲေၿခာက္ၿပားနဲ ့ဘ၀ၿဖစ္မလာဘူး။





ငါအိပ္ငိုက္တယ္ ...။

ဒီလက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲ ဘာေတြထည့္ထားသလဲ

ဟင့္အင္း .... ဟင့္ . . . အင္း.....

ေနာက္တစ္ခြက္

အရသာေတာ့မဆိုးဘူးေနာ္

ဘာလို ့ဒီေလာက္အိပ္ငိုက္ေနရတာလဲ

ေထာက္ခံပါတယ္ ေထာက္ခံပါတယ္

အိပ္ေရး၀ရင္ေတာ္ပါၿပီ

ရပါတယ္ ေနာက္တစ္ခြက္ေလာက္ထပ္ေသာက္တာေပါ့

ခင္ဗ်ားဟာက ဘာလက္ဖက္ရည္တုန္း။



ကြၽန္ေတာ္တကယ္လက္ဖက္ရည္ၿပတ္ခ်င္ပါၿပီ။ ။

အိမ္ထမင္းအိမ္ဟင္း
Wednesday, February 25th, 2009


ေရာ ့ဒီမွာ ေန ့တြက္ဖို း

မိန္းမေရ ေစ်းဖိုးဖယ္ၿပီး

သမီးအတြက္ ကြန္ဖါဘူး၀ယ္ပါ

အိမ္ေရွ ့သရက္ပင္ခူးတာ

ဒီေန ့ဘယ္ႏွလံုးရ

အိမ္နီးခ်င္းေတြကိုလည္း ေပးလိုက္ပါ

ညအခါ လသာသာ ကစားမလား နားမလား

ေဖၾကီး မီးမီးအိပ္ခ်င္ဘီ ပံုေၿပာၿပ

မိန္းမေမြ းေန ့

လမ္းထိပ္စတိုးက ကလစ္ေလး၀ယ္လာ

ေခါင္းမိုးအေပါက္ကေနလည္း လေရာင္ေတြၿဖာလို ့

ေရဒီယိုကလာတဲ ့

ယေန ့မွစႏွစ္တစ္ရာတိုင္

မနက္ခင္းမသြားခင္ တိုင္ကီထဲေရၿဖည့္ခဲ ့

ေစ်းကအၿပန္ရွင့္အတြက္ ၾကက္အသဲအၿမစ္၀ယ္ခဲ့မယ္

ဒီေန ့ကဘာဟင္းလဲ

ကန္စြန္းရြက္ခ်ည္ရည္

ေနာက္ေဖးဆင္းခူူးတာေမွ်ာ့တြယ္လို ့

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သမီးအတြက္ငါးေၾကာ္ထားပါ

ရုပ္ၿမင္သံၾကားမရွိေတာ့လည္း

ေစာေစာအိပ္ယာ၀င္လုိ ့ရတာပ

ေရဒီယိုအစီအစဥ္အၿပီး



ရွင္မေရ.... ဆီမီးခြက္ကိုၿငိမ္းလိုက္ေတာ့။

အေ၀းေၿပးခရိးသည္
Wednesday, January 14th, 2009


အဲ့ဒီလိုနဲ ့သူ ့ကိုေခတ္ထဲမွာထားခဲ့ၾကတယ္။

ရြာအ၀င္လမ္းဟာ အရင္ကလို ဖုန္သိပ္မထေတာ့ၿပန္ဘူး။

သယ္ေဆာင္လာခဲ့တာ ပန္းပြင့္ေတြပါလို ့ ဘယ္သူေၿပာလိုက္ပါလိမ့္။

ရထားဆုိက္ခ်ိန္ေနာက္က်တယ္... ဒါသိပ္မဆိုင္ဘူး။

ႏွင္းဆီပန္းဆိုတာ ဆူးနဲ ့ဆုိပဲ ဒါေတာ့ဟုတ္မွာ။ ေသြးထြက္တတ္တယ္။

အိပ္မက္ထဲမွာလဲ ယာဥ္ထိန္းရဲေတြပါလာေသးတယ္ ေလတယ္ကြာ။

ၿမစ္ထဲမွာေသာင္ေတြထြန္းလာၿပီ ပဲစိုက္မလား ႏွမ္းစိုက္မလား။

အရာရာတိုင္းမွာေနာက္က်ခဲ့သူတစ္ေယာက္ပါတဲ့။ ေသတဲ့အခါၾကေတာ့.....။

ေရးခ်င္တာေလွ်ာက္ေရးတာ အႏုပညာမဟုတ္ဘူး။ ေမာ္ဒန္မဟုတ္ဘူး။ ပိုစ္ေမာ္ဒန္မဟုတ္ဘူး။

နားမလည္တိုင္း ေခတ္ဆန္တာမဟုတ္ဘူးတဲ့။

နားလည္တယ္ဆိုတာကေရာ ဘာမို ့လို ့လဲ။

ကဲ.... ကြၽန္ေတာ္လည္းနားမလည္ဘူး။ ခင္ဗ်ားလည္းနားမလည္ဘူးဆိုပါေတာ့။

အႏုပညာဟုတ္ပါတယ္ဆိုၿပိး ဆိုင္းဘုတ္ေထာင္ထားတာမဟုတ္။

အႏုပညာဟုတ္ပါတယ္ဆိုၿပိး ၀ရန္တီကဒ္ေတြေပးထားတမဟုတ္။

ခင္ဗ်ား စားသံုးေနတာ အႏုပညာမဟုတ္မွန္း တၿဖည္းၿဖည္းရိပ္မိလာတဲ့အခါ

ကြၽန္ေတာ့ကို အႏုပညာသမားဟုတ္မွန္း ရိပ္မိလာတဲ ့အခါ

ခင္ဗ်ားေရာ ကြၽန္ေတာ္ေရာ ဘာမွမဟုတ္မွန္းရိပ္မိလာတဲ့အခါ

ဘယ္သူမွဘာမွမဟုတ္မွန္း လူေတြအားလံုးရိပ္မိလာတဲ့အခါ..

........... အဲ့ဒီအခါ.......



ဂိတ္ဆံုးပါၿပိ။ လိုက္ပါလာတဲ့ခရိးသည္မ်ား ဒီေနရာမွာ ဂိတ္ဆံုးပါၿပီ။ အားလံုးဆင္းေပးၾကပါ။

လမ္းေပၚမွာပဲ ရြာခ်လိုက္ပါ။

ဒီတစ္ခါမိုးဟာ ဟိုတစ္ခါလိုသည္းမယ္လို ့သူတို ့ထင္ဦးမွာပဲ။



တမင္တကာလုပ္တဲ ့မေတာ္တဆေတြလည္းရြာ

မသိုးမသန္ ့မ်က္ေစာင္းေတြလည္းရြာ

ဖိနပ္မစီးတဲ ့စကားလံုးေတြလည္းရြာ

အန္ဖတ္ဆို ့ေနတဲ ့ႏွင္းဆီပန္းေတြလည္းရြာ

မသိနားမလည္ၿခင္းမ်ားလည္းရြာ

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာေပးဖို ့အေၾကြးေတြလည္းရြာ

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေမရဲ ့ ကင္ဆာေရာဂါလည္းရြာ

ကားစပါယ္ယာရဲ ့လွ်ိဳ ့၀ွက္အိပ္ကပ္ ကေလးလည္းရြာ

ထံုးသုတ္ထားတဲ ့ မေလးရွားပိေတာက္ပန္းေတြလည္းရြာ

ဘာပဲရြာရြာ လမ္းေပၚမွာပဲရြာပါ။

တစ္ရက္တစ္မနက္ ေလာက္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္

ကိုင္ဇာရဲ ့မိုးသီခ်င္းလို

ငါတို ့ နဲနဲပါးပါးေလာက္စိုၾကည့္ၾကရေအာင္။